THAILAND 2006/2007

 

Op 8 februari 2006 zijn wij terug gekomen van een rondreis door Thailand. Deze was echter zo goed bevallen, buiten de niersteen en de bedvlooien, dat we dezelfde week nog besloten om terug te gaan in augustus.

Deze keer voor 4 weken en dan met z’n tweetjes. Weer een week verder zou het ons wel leuk lijken om misschien wel in juni 2007 voor 2 maanden te gaan. Nou, als het dan toch zo lang zou worden kan het dan niet een half jaar in januari.Twee dagen later gaan we proberen om voor een jaar weg te gaan, in september dit jaar.

 

Tja, wat moeten we dan allemaal regelen. Robin woont ook nog thuis maar had een jaar eerder aangegeven om op kamers te gaan. Toen hadden we nog zo iets van,blijf nog een jaartje thuis en kijk dan verder.

Wat zal hij ervan vinden. Na een gesprek blijkt dat hij het erg leuk vindt dat we voor een jaar weggaan. Hij ziet zich natuurlijk wel een of twee keer naar Azie komen. We zullen wel een mooie woonruimte voor hem moeten vinden in Nederland.

 

Eerst nog een gezellig etentje met pa en ma van Tilborg en pa Spelt informeren.

Zij zijn na Robin de tweede die van onze plannen afweten. In eerste instantie zijn ze zeer positief maar als blijkt dat we toch wel erg zeker zijn van onze zaak schrikken ze toch wel een beetje.

Zus had zoiets van, het zal wel loslopen met die twee. Peter vT praat al gelijk over verkopen van het huis. Haha, had ik niet gedacht.

Is wel een optie natuurlijk, maar we willen niet zomaar van ons huisje af. Verhuren lijkt na lang overleggen toch niet de oplossing.

 

Eerst maar eens kijken wat ze er op het werk van vinden. We willen tenslotte een jaar weg en daar zullen onze werkgevers misschien niet zo blij mee zijn, of wel….. 

Op Peter zijn werk is er op zich geen enkel probleem mits de pensioenpremie door wordt betaald. Echter bij Mo zit het probleem van ontslag nemen. Dit is na 20 jaar gewerkt te hebben bij de Runne een flinke domper.

Hadden echt gedacht dat het bij de Fontys niet mee zou vallen, maar bij Mo?? Het zal ons niet tegenhouden om te gaan dus Mo moet haar ontslag pakken onder ”verzachtende omstandigheden”.

Dit houd in dat ze na 12 maanden zeker terug kan komen, onder dezelfde voorwaarden.

Groot nieuws van het familiefront, Resi en Bas krijgen een baby. De geboorte zal rond oktober zijn als wij in Thailand zitten. “Moeten we onze reis verzetten”?????

Na overleg besloten om de 15e toch te gaan hoe jammer het ook is.

 

Het huis. Ja, verkopen dan maar. Om het een jaar voor niets aan te houden brengt teveel kosten met zich mee.

Op 13 maart, 5 weken na terugkomst uit Thailand, zetten we het huis te koop op www.marktplaats.nl.

We zien wel hoe het loopt omdat we geen makelaar in de arm nemen. Blijkt achteraf wel voordelen te hebben maar ook nadelen.

Ons huis blijkt zeer goed in de markt te liggen aangezien ik de eerste dag 65 mailtjes heb ontvangen. Op 14 en 15 maart komen de eerste 3 potentiele kopers.  Ze blijken alle 3 zeer veel interesse te hebben en bieden daarom gelijk allen de vraagprijs. Huh, wat nu?? Aangezien wij hadden afgesproken om de kopers niet tegen elkaar uit te spelen, moeten we nu beslissen wie de koper wordt.

Soms maak je een te snelle beslissing waarvan je achteraf wel eens spijt krijgt. In ons geval scheelt dat wel wat euro’s.

 

Maar ja, we zijn mensen van ons woord en komen de afspraak netjes na. 

Het worden Maurice en Femke, een heel leuk, jong stel met een kindje op komst. Zij kwamen met hetzelfde enthousiasme binnen als wij destijds. Voordat ze bij de salontafel waren was het al verkocht.

En nu..........??

Nu is er echt geen weg meer terug. De hele papierwinkel die normaal bij de verkoop van een huis zit wordt gewoon door de notaris verzorgd.

Oplevering op 8 september met de bekende voorwaarden.

 

Next step. De meeste spulletjes zullen opgeslagen moeten worden en de rest word verkocht. Dit houdt ook in dat onze Mini weg moet. Dit doet wel erg veel pijn omdat we hem net een jaartje hebben.

 

Op 1 april komt Rudy uit Belgie de contrabas halen voor de afgesproken prijs. Na enkele deuntjes is hij helemaal verkocht. De kopers van ons huis blijken ook interesse te hebben in diverse spulletjes. Daar willen we toch nog even over slapen omdat we niet snel willen beslissen of we alles zomaar weg doen.

Achter elk stuk wat bij ons binnen staat zit wel een verhaal. Selectie zal heel moeilijk worden.

 

Ondertussen hebben we schitterend nieuws gehad van Piet en Irma dat hun zoon Floris eindelijk is geboren. Heeft even op zich laten wachten maar dan krijg je ook een flinke boy van 8 pond. Prachtig !!!!!!!

 

Mensen om ons heen raken steeds meer enthousiast over onze plannen. Tot nu toe is er maar een iemand geweest die ons voor gek heeft verklaart dat we zoveel weggooien en achterlaten voor een reisje van een jaar.

 

De rest vindt het allemaal te gek dat we deze beslissing hebben genomen omdat iedereen zoiets heeft van dat willen wij ook, maar net de grote stap niet durft te zetten.

 

Wij hebben er achteraf helemaal niet bij stil gestaan wat we opgeven,

maar eerder gedacht wat we terug krijgen voor dit jaar.

Dat is een heleboel ervaring, mensenkennis en een verrekt mooie tijd

waar we nog altijd aan zullen denken.

Op 12 april de knoop doorgehakt om de spulletjes toch te verkopen.

Een mooie prijs afgesproken met Maurice, waarop hij is ingegaan.

 

Next step is de auto. Wat willen we hiermee. Het staat in ieder geval vast dat we wel een nieuwe Mini kopen als we terugkomen.

Wederom gebruik gemaakt van de o,zo handige site, marktplaats.nl.

Op 12 mei komt Coosje uit Hulst even kijken naar de auto waarvoor ze op internet helemaal is gevallen.

Resultaat: “ik kom hem op 27 mei halen”. Nu raken we onze persoonlijke bezittingen wel heel erg snel kwijt. Het lijkt wel of de kopers er rekening mee houden dat we weggaan, zo snel gaat het. SOLD!!

 

Deze week te horen gekregen dat we toch een kraam op de welbekende

Meimarkt kunnen krijgen.

Gelijk alle kasten en hoeken van Stedekestraat 57 uitgemest en in dozen gepropt. De laatste restjes verdwijnen nu. Straks hebben niks meer over?? Op 23 mei met Robin 2 kamers bekeken. Het  word Noordhoekring 65A.

Voor een student een riant onderkomen. Een huiskamer van 22m2 plus een slaapkamer van 12 m2 met daarachter een eigen balkon van dezelfde afmeting. Robin was zeer enthousiast en is het geheel al in zijn gedachte aan het inrichten. Sleutel krijgt hij op 30 mei, een dag voor zijn grote voorstelling,” Kaatje is verdronken”.

 

We hebben inmiddels al een vaste vertrekdatum gepland.

15 september vertrekken we. De geboortedag van mijn moeder, Corrie. Dan moet het toch goed komen denk ik.

We beginnen in Chiang Mai waar we in het gasthouse van Jan van Delft

50 dagen hebben geboekt.

Een grote kamer van 50m2 met douche, toilet, balkon, draadloos-internet en een lekker ontbijtje.

Hier vanuit willen we onze reis gaan organiseren. Nog niet teveel plannen en alles over ons heen komen. AVONTUUR!!

 

Op zaterdag 28 mei vroeg opgestaan om alles op een rijtje te zetten voor de Meimarkt die vanavond om 21.00 uur van start gaat.

21 dozen met kleding en allerlei rommel uit kasten en hoeken.

Nog evenveel losse spullen en we kunnen 2 keer rijden met de aanhanger.

Eerst nog om 17.00 uur naar Rotterdam om het Nederlands elftal,

na een goede eerste helft, met 1-0 zien te winnen. Rest was unne bout !!

Vlug de auto in om binnen 50 minuten weer om 23.30 uur voor ons huis te staan.

 

De regen waar we al enkele dagen in zitten is na genoeg geheel verdwenen en tot onze verbazing trekt het wat open.

Om 01.00 uur staan we startklaar achter onze kraam, maar er komen

alleen maar dronken studenten. Omstreeks 07.00 uur komen de echte rommelmarkters. Dan begint het pas echt.

 

Robin, die de gehele nacht mensen naar de kraam heeft getrokken, is een echte theaterman. “Meneer, U lijkt me een echte Beatlesfan, hier heb ik 2 boeken die geheel bij Uw muziekstijl en Uw veroudert Beatleskapsel passen”.

Verkocht voor 10 euries!!!! Zo gaat hij de hele nacht door met verkopen. Hij wordt al de Gordon van de Meimarkt genoemd.

Jammer maar helaas dat we maar tot 07.00 uur van hem kunnen genieten. Keigoed gedoan jonge !!

Komt allemaal ten gunste van het Noordhoekringproject voor kansarme

jongens die op hun zelf gaan wonen !!!!!!! hahaha.

 

 

De hele meimarkt is een waar succes geworden met behulp van onze vele “hulppieten”. Zo is er de Hoofdpiet: Piet, die ondanks zijn vernieuwde vaderschap de kantjes er zeker niet vanaf loopt. Zijn Hoofdpietin, die met de inopleidingzijnde babypiet Floris, thuis zit en het eventjes alleen moet doen geeft hem alle steun en vertrouwen.

Dan hebben we de Goolseballefrutterpietjes: Wil en Heidy die ons effe als we er doorheen zitten, een stoeptegel op ons achterhoofd slaan om ons weer in deze gekke wereld te zetten.

Ook zeker te vermelden zijn onze Wolluksepieten: Bas, Resie en de in aankomstzijnde babypiet ??

Zij wachten de meimarkt niet af en kochten al 2 stoelen voordat deze openging.

Belangenverstrengeling word dit in het bankwezen genoemd??

Zadelen ons op met een paar oude “confortabele”, notabene witte, plastic tuinstoelen, waardoor we door elk studentencorps van Tilburg zijn bespot en bespuugd.

Hoogstwaarschijnlijk zullen zij in november niet op de boot staan als wij wederom de Piushaven naderen voor het 6 dec.feest, maar gekielhaald eronder hangen. Haha

Onze Biksepieten die een boek komen kopen wat ze 3 jaar eerder aan ons hadden uitgeleend. De oma en opapiet die onze kopers er even op attent maakte dat de schoenen en laarzen alleen binnen gedragen zijn en dus nooit de straat van dichtbij hadden gezien.

 

Alle gekheid op een stokje. Deze vrienden hebben het tot een zeer plezierige en te gekke 36uur durende Meimarkt gemaakt. Many thanks

to them. Ook namens de jongste van ons trio.

 

Nou, verder met de planning. We moeten al onze verzekeringen en abonnementen op gaan zeggen. Kan je vertellen dat dat een hele opgave is. Adreswijzigingen, uitschrijven bij de gemeente omdat we straks geen vast woonadres hebben in Tilburg. Postadres word de Ruinerwoldstraat 60 te Tilburg.

 

Deze week even een rekening gehad van het pensioenfonds dat Peter moet doorbetalen op zijn werk. ??????? Lekker.

Het hele financieele gedeelte moet klaar zijn voor we vertrekken.

We hebben na 8 september nog een week om alles af te handelen. Het grootste gedeelte moet dan geregeld zijn.

We gaan ons ook al, als we er nog niet mee bezig waren, inlezen in de andere landen waar we heen willen. Kijken welke landen op dit moment

een rode stip krijgen ivm veiligheid of natuurproblemen zoals, vulkaanuitbarstingen, aardbevingen, tsunami’s, oorlog, demonstraties, noem het maar op.

Natuurlijk zoeken we het gevaar niet op maar laten we ons niet door alles tegenhouden. Het moet wel een beetje avontuurlijk zijn, haha.

 

Inmiddels is het WK-voetbal in volle gang en zit Ned. Er boven verwachting nog steeds in. De tweede ronde is Port. de angstgegner van onze jongens. Zoals ik het heb gezien hebben we laatste keer in 1991 gewonnen van Port. Zal een moeilijke klus worden, but who knows ???

NOG 11 WEKEN !!!!

En dan is het zover. Eerst volgende week effe 4 dagen relaxen op Rockwerchter. Samen met Piet en onze Willie uit je dak gaan met te gekke muziek waaronder de Red Hot Chilli Peppers, Manu Chao, Depeche Mode, Franz Ferdinand, Live, Muze, Betty Lavette, Kaisers Orchestra, The Who, Anouk en vele, vele andere.

23 juni. Monique en Robin zijn gisteren naar Robbie Williams geweest in de Arena. Als er een grote R.W. fan is is het Robin. Heel vroeg met Diewer vetrokken om voorin het vak te liggen, 08.00 uur. Om 16.00 uur mochten ze het Mekka van het podiumvak betreden en allebei stonden ze tegen het podium. Nu nog een uurtje of 5 wachten en het spektakel R.W. zal losbarsten. Om 21.00 uur begint het en ze gaan volledig uit hun dak. Mo, die om 18.00 uur binnenkwam, staat ook redelijk vooraan met Petra. Na een relletje om wat voordringers gaan ook zij uit hun dak.

Bij thuiskomst staan ze nog stijf van de adrenaline. Kicken!!

 

Vandaag de bevestiging van onze Domeinnaam gekregen.

             

                                                www.gewoonweggaan.nl

 

Zondag gaan we beginnen met het gereed maken van de site.

Dit is natuurlijk helemaal te gek omdat de thuisblijvers ons zo op de voet kunnen volgen.

 

Vandaag begonnen aan de site. Valt niet echt mee om een siteje te bouwen. Met hulp van Bas gaat het wel lukken.

 

                                         29 juni: ROCKWERCHTER 2006.

 

Voorlopig de laatste in een rij van 8 festivals. snik, snik.

De weersvoorspelling is wunderbar. De temperatuur zal oplopen tot

boven de 30 C. Veel drinken dus en geen alcohol, hahaha.

De rit er naartoe is altijd een beleving op zich. De eerste stop is altijd volgens de traditie bij Astrid en de kids in Weelde. Effe un bakske koffie met gebak en dan de weg vol valkuilen naar Werchter.

Dit jaar is de eerste keer dat we in een ruk door kunnen rijden. Geen enkele wegomlegging zijn we tegen gekomen????? Hoe kan dat nou???

Na anderhalf uur landen we op het campingterrein om de tent op te zetten.

De donderdag is meestal veruit de beste dag wat betreft de artiesten.

We starten met Matisyahu, een Joodse reggeaman geheel in orthodoxe

kleding die de reïncarnatie lijkt van Bob Marley. Wat betreft zijn stem.

Daarna door naar Kaizers Orchestra die de tent helemaal op zijn kop zetten met hun pomporgeltje.

Om 21.00 uur, lekker op het grote veld eindelijk na jaren, Manu Chao live kunnen aanschouwen. Het zal het beste optreden worden van

RW 2006. Helemaal te gek hoe die band het publiek op zijn hand kan krijgen.

 

Even relaxen op het tussenveldje om snel weer op de hoofdwei mijn grote vrienden van de Red Hot Chili Peppers te beluisteren. Ik heb ze nu ongeveer een keer of 8 gezien maar vandaag had ik het gevoel dat ze niet erg veel zin hadden. Op Pinkpop betaalde ze voor het optreden van de Peppers 500.000 euro, hoop dat RW minder gul is geweest. 10% was genoeg vanavond. Tegenvallertje.

De afsluiting was of de Black Eyed Peas of Roger Sanchez(DJ). Van alle twee maar wat meenemen dan. Te gekke afsluiter, RS. Rond 03.00 uur weer naar de tent en na wat verfrissing lekker slapen.

De andere 3 dagen zijn er enkele bands die ons erg opvallen, Muse, Anouk, The Feeling, Franz Ferdinand, Kaiser Chiefs, Bettie Lavette en Depeche Mode. Zondagnacht om 01.00 uur komt er een einde aan 4 dagen zon, muziek en kamperen. Elk jaar zeggen we dat het te lang is maar toch gaan we weer.

 

3 Juli is het weer afkickdag. De tropische temperatuur zet goed door en er valt nog enkele dagen te genieten van het Thaise klimaat.

Vandaag gaan we even naar de dokter om info te halen wat betreft de spuiten.

Blijkt dat we nog aardig wat cocktailtjes nodig hebben voor ons vertrek.

 

We zijn inmiddels 3 weken verder en het Thaise klimaat heeft aangehouden wat een 2de hittegolf heeft gebracht. Kicken !! Kunnen we alvast in de stemming komen ondanks dat we gewoon moeten werken.

Piet P. geeft aan dat het voorlopig zo blijft dus zijn we bruin als we aankomen.

 

NOG 8 WEKEN !!

 

Na contact met de GGD weten we welke spuiten we nog moeten hebben.

Heel belangrijk want we zouden niet willen dat we de reis moeten onderbreken door iets wat we vooraf hadden kunnen voorkomen.

 

Deze week moeten we nog wat spulletjes gaan kopen die ons de laatste tijd aangeraden zijn. We kopen toch onze rugzakken in Nederland. De Thaise zakken zijn 10 keer goedkoper maar je moet er niet aan denken dat je van de taxi naar de trein je zak over de grond moet meeslepen omdat er geen hengsel meer aan zit. Meestal is goedkoop, duurkoop.

Ons voorzien van een EHBO-kitje met de noodzakelijke dingetjes. Weten nog niet zo goed wat we met de malaria moeten. Niemand kan ons precieze info geven, hoe, wat en waar.

 

Robin heeft zich inmiddels geïnstalleerd in zijn appartementje. Heeft het zeer goed naar zin. Zeker een geruststelling voor Mo. Hij heeft ook een job gevonden bij Mo op haar werk. Huiskamerdiensten draaien.

 

De grootste kermis van Europa is ook weer begonnen, met als hoogtepunt de Roze maandag. Wij laten het dit jaar aan ons voorbij gaan. Straks genoeg drukte om op te zoeken. Maandag moeten we naar de GG en GD voor advies over de vaccinaties die we nodig hebben.

 

Het weer is nog steeds tropisch. Het duurt nu al 6 weken. Wat ons opvalt is dat je na zo’n lange warme periode nu niets hoort over smog, ozon en extreme droogte, terwijl enkele jaren geleden alles in paniek was en code ROOD!!! werd gegeven ??????????

 

Voor ons is het een alvast een aangename verwenning voor de temperatuur in Azie.

Je moet je eens voorstellen dat het straks, tijdens onze reis, bijna elke dag zo is. Helemaal te gek toch. Iemand vroeg mij of ik het wel kon behappen dat warme tropische klimaat en of ik dat niet snakte naar wat Hollandse natte sneeuw en koude regenbuien in november. Hahahahaha,

Laat me niet lachen. Ik denk dat het een kwestie is van, go with the flow. Gewoon aanpassen aan de Aziaten. Relaxed chillen op een terrasje,

lekker in het zwembadje met een ijskoud drankje. Heeee, we zijn op vakantie.

Actieve dingen kunnen we altijd opzoeken en dat zullen we zeker doen.

 

Nog 5 weken werken en dan komt er toch een feestje. 2 September houden we een gewoonweggaan-fist. Geen afscheid maar een gezellig onderonsje met een hapje, drankje, muziek en enkele anekdotes.

Het is tevens ons laatste weekend in ons huis. Vanaf maandag 4 sept.

gaat de stekker eruit en moeten we onze spulletjes gaan pakken en verhuizen, dan begint het echt.

 

                                                     NOG 2 WEKEN !!!!!!!

 

De uitnodigingen voor het feestje zijn de deur uit. Nu nog effe regelen wat we allemaal nodig hebben. Nog 9 dagen werken en dan gaat het echt beginnen.

De site begint steeds betere vormen te krijgen dankzij mijn zwoager Bas. Als het een beetje meezit komen er een mannetje of 100 naar het feestje. Hoor al links en rechts, "wat willen jullie hebben". Wij kunnen jullie zeggen dat we jullie aanwezigheid zeer op prijs stellen en dat is al genoeg. Wat we heel leuk zouden vinden is dat je een briefje, anekdote, gedichtje schrijft of een fotootje in een envelopje stopt, zodat wij op 20 september deze kunnen openen op een afgelegen strandje met Peter zijn verjaardag. 

Dat zijn kadootjes waar we de gehele reis van kunnen genieten.

 

Robin is donderdag vertrokken voor 2 weken naar Bosnie. Gaat daar met school workshops en voorstellingen geven in de vluchtelingenkampen van Srebrenicia, Sarajevo, Tuzla. Dit alles onder het motto" TUZLAWAVE".

Misschien dat jullie er wat van gehoord hebben of gelezen in de krant. Geweldig initiatief.

Hij komt, hopelijk, precies terug op 2 sept.

 

Deze week de laatste spuit halen bij de GGD. Besloten om de Lariam in BKK te kopen.

Met ons gaat het tot nu toe nog allemaal boven verwachting. We hebben de stress niet van alles plannen. Wat we tot nu toe geregeld hebben is 2 dagen hotel in BKK, een maand appartement Chiang Mai en misschien 5 dagen op het eiland Koh Phangang. De rest gaan we in CM regelen. Wij denken dat het zo beter is omdat we niet teveel hier hoeven te doen en wat rust kunnen nemen.

Daar vragen we hulp van Olaf en Boom. Hij is reisleider in Azie en weet dus een heleboel. Cool!!

Mo en ik komen ook steeds beter tot elkaar, als we dat al niet waren. Beslissingen samen nemen gaat goed al wil ik nog wel eens wat impulsief regelen. Slechte gewoonte van mij!!!

 

We willen zeker geen gestress met het plannen van de reis. We hebben zoiets van, we willen zeker naar 7 landen in dit jaar dus er is zat tijd. DUS........... gewoonweggaan.

In ieder geval voor iedereen, tot 2 september 20.00 uur. PARTY !!!!!!! 

 

31 Augustus mijn laatste werkdag, Mo heeft er nog een meer te gaan. Om 15.30

afscheid genomen van iedereen bij de Fontys. Ik moet zeggen dat ik bij het

wegfietsen van het Zwijsenplein niet echt het gevoel had dat ik een jaar vrij was.

Ja, klinkt raar maar dat zal wel komen na het feest van 2 september.

 

                                        2 september Partytime !!!!

 

Vandaag gaat het dan gebeuren. Het grote gewoonweggaan.nl feestje

We zijn wel wat nerveus of iedereen wel gehoor zal geven aan de uitnodiging.

Onze stoutste dromen worden overtroffen, meer dan 100 vrienden en familie zijn er.

Kicken-gevoel geeft dat als er zoveel mensen op je feest komen. Het was een zeer geslaagde avond met drank, lekker eten, een hoop oude bekende en te gekke muziek. Bij dat laastste wil ik nog even stil staan. In de afgelopen 5 jaar hebben ik enkele studenten leren kennen van het conservatorium. Met de leden van Ill Trattemento Miracaloso ben ik enkele keren, als beschermheer van het Hermonieke van Hardy Mertens, in de Botanische in Limburg, getuigen geweest van een schitterend optreden voor de plaatselijke bejaardensoos. 1 Keer zelfs als dirigent.???

Stuk voor stuk keileuke muzikanten. De Teepen, zo gek as un deur. Hoboist.

Pure entertainer. Onze Fraans, unne goudeerlijke hoornist.

Jasper van Nispen tot Panaarden. Zwoare bas-sax vur zon menneke van ADEL. Appie dun slagwerker mee respect. Laachen mee die gast. En last but not least, Mun eigu Dolce Vita. Maaike "Bella Donna" Dwarsfluit. Een van de 7 wereldwonderen van Belgie.

 

Wat vele van jullie misschien niet hebben gezien is dat er vroeg in de avond nog twee gasten hebben opgetreden. Jurriaan Barrie Dekker en Joris Harrie Postumus. Respectievelijk contrabas en saxophone. Deze 2 hebben op mij de afgelopen 5 jaar zeer veel indruk gemaakt. Geimproviseerde muziek noemen ze bij ons op school de richting die zij volgde. GM in de ruimste zin .... Ik de Peer ben een liefhebber van vele soorten muziek. Teksten boeien mij zeer weinig maar sound des temeer.

Getuigen mijn afgelopen tig concerten en festivals. Zij, Barrie&Harrie voor

het grote publiek onder management bij de grote Clarissa Peters

(overigens geen familie van Cisca), spelen nog zuivere muziek waar naar je

kunt luisteren. Keep up the good work guys. Ik hoop dat iedereen er van heeft kunnen genieten.Als ik dan toch bezig ben wil ik ook van de gelegenheid gebruik maken om de gehele cateringstaffte bedanken. Zonder hen was dit Thais gastronomisch kookwonder niet mogelijk geweest. De eindverantwoording lag in handen van Hennie, Ilse K en Gertie W, de twee dames die U de gehele avond met een zwart balkje voor hun ogen hebt zien lopen. Ut was laachu.

 

Namens het Azie-team van harte dat jullie allemaal aanwezig waren. Ik zou haast sentimenteel worden maar dat bewaar ik wel voor de vele kaarten en brieven die we daar gaan openen.

 

Nog 5 nachtjes en dan gaan we de Stedekestraat verlaten. We begonnen het besef vandaag te krijgen dat het nu werkelijk gaat gebeuren. Nog enkele nachten daarna bij onze Robin die het verrekt goed doet en de afgelopen 2 weken in Bosnie nog maar eens op zijn neus kreeg gedrukt hoe goed we het niet allemaal hebben. De workshops, voorstellingen en gesprekken met de slachtoffers van Srebrenica hebben een grote indruk op hem gemaakt. We hopen ook dat jullie een beetje contact via hem zoeken met ons. Wel na 12 uur bellen want hij heeft zijn nachtrust nodig, hahaha

 

15 september vliegen we vanaf Dusseldorf om 18.30 uur.

16 september landen we in BKK om 11 uur.

Bij de eerste voet op Thaise bodem gaat onze wens in vervulling.

We hopen ook zeer op te gaan in de cultuur van deze landen.

Man what a happening. See u all later !!!  

                              

Why act like a sheppard whyle you are a sheep????