LANGKAWI - MALEISIE 

 

Een warm welkom vanuit Langkawi beach, noord-oost Maleisie. Na Kuala Lumpur hebben we toch de gok genomen om naar het strand af te reizen op het eiland Langkawi. We wilde na 10 dagen, niet echt goed weer, weer eens wat zon zien. Dat hebben we geweten. Het is hier een kleine 35 to 40 C. In de schaduw wel te weten!!!!! Niet zeuren dus, dit wilde we toch.

Eerst even dit: het internetten vanuit een welvarend land als Maleisie zou toch geen probleem moeten zijn, dachten we???? Aangezien het hier vol met glasvezelkabel ligt en ze hier wel het verste zijn wat betreft de aansluitingen. Toch ging het zo traag als een dikke str....... Wat blijkt nu, alles wat maar met internet te maken heeft gaat hier in Azie vanuit Taiwan. Nu heeft Taiwan een week of 3 geleden een fikse zeebeving gehad voor de kust  Deze beving heeft het hele zaakje op zijn kop gezet. Heel het bankwezen staat hier in KL al weken droog en wij kunnen jullie zeggen dat dat een doodzonde is in de Aziatische geschiedenis?????? Het heeft de reputatie, die hier heilig is, een fikse knal gegeven. Wij kunnen echter nog steeds onze pas in de ATM steken en nog wat Ringitjes pinnen, dus voor ons geen problemen. Na onze terugkomst uit de jungle en de hooglanden hebben we nog heerlijk kunnen genieten van "onze stad", Kuala Lumpur. Wat een waanzinnige stad is dat toch. Niet vergeten te melden dat we in een heerlijk guesthouse hebben gezeten, Number Eight. We zijn nog een dagje met de bus naar het, voor Nederlanders, koloniale Mallaca geweest. Een grote aanfluiting was dat. Het staat in de boeken als een grote stad met heel veel cultuur en historie, maar wij gaan jullie nu zeggen,:" wegblijven bij die geldtrekkerij". Nederlandse historie is terug te vinden in 2 gebouwen die ze zelf gebouwd hebben in deze eeuw en een paar antieke grafstenen die ze volgens mij nog uit Nederland geimporteerd hebben. De stad is nog kleiner als Chaam en als je wat wilt eten of drinken om een uurtje of 2, blijkt alles pas om 6 uur open te gaan. s'Morgens de bus gepakt vanuit KL om 9 uur en om 3 uur zaten we, in de stromende regen, in de bus terug. Het bleek in onze oude bus trouwens net zo hard binnen als buiten te regenen. Kickuuuuu. Omdat het in geheel Maleisie niet echt zonneschijn was, toch de beslissing genomen om naar het noordwesten in Langkawi te gaan. Afscheid genomen van ons heerlijke Numbertje 8 en het machtige Kuala Lumpur en om 24.00 uur de VIP-Express nachtbus gepakt en na een slaapje van 7 uurtjes aangekomen op Langkawi. Wat blijkt?????? Na weer de zoveelste kwatsverhalen van sommige reizigers die we gesproken hadden in KL, is het hier al 2 weken bloedje heet!!!!!!!!!! Hangen, die mensen die zeggen het regent dat het giet en hier niet eens zijn geweest.Shiiiiiittttt, wat een lekker eiland. Een begin van wat later zal blijken een van de schitterendste strandvakanties in Azie.(voor ons dan)

Effe een kleine 45 minuten op de Jetty(veerboot in het Malaisies) en dan de mooiste aankomstkade oplopen die we tot nu toe hebben gezien. Details bespaar ik jullie, alleen dit,  er staat een huizehoge roodbruine adelaar met gespreidde vleugels op je te wachten. Na een taxirit van 25 minuten over het zeer "schone" eiland met een zeer goede weg, komen we dan aan in het AB-motel. Nu hebben wij altijd de gedachten gehad bij een motel,: een andere vrouw dan je "eigenste" op de kamer, maar de AB heeft aan de weg een klein moteletje en op het strand de zeer ruime bungalows met balkon aan zee-zijde. En voor 2 tientjes de goedkoopste op het gehele eiland. Het is hier vanaf 1990 begonnen met toeristen trekken en dat zie je nog steeds terug op het eiland. Heel veel verlaten witte poederstranden met een azuurblauwe zee. Veel kleine eilandjes er omheen om te duiken en te snorkellen. Wat historie en cultuur. 3 Watervallen, waar de afgelopen 2 weken 2 doden zijn gevallen wegens slipgevaar. Een hele grote kabel baan die de berg steil omhoog gaat(710 meter) om vanaf daar het gehele eiland te overzien. Noem maar op en noem maar op. Eerlijk gezegd hebben we besloten dat dit tot nu toe het mooiste eiland is waar we zijn geweest. Het strand is te gek en s'morgens zitten we in een kleine bistro aan de haven, (18 km verderop met de scooter) heerlijk een ontbijt te nuttigen met broodjes waar je in Nederland eenmoord voor doet. Ons Angelique en Maarten hebben hier op Langkawi hun honeymoon nog gevierd in het Tanjungh Rhu resort waar je op dit moment voor een dag 500 euries neer moet tellen. Moet wel zeggen dat je dan alles kunt wensen wat je wilt en per gast 3 persooneelsleden tot je beschikking hebt. Kweet nie wat ik me daar bij voor moet stellen, maar het klinkt zeer aangenaam. We doen hier veel met de scooter(125cc) omdat het zalig rijden is op deze verlaten en goede wegen. Met een kilometertje of 80 p/u maken we hier het asfalt onveilig. Voor de goede orde en mijn schoonmoeder, als het een rechte weg is, hahaha.

We hebben nog wat zitten dubben waar, wat, hoe en waneer hierna???? WE ZIJN ERUIT !!!!!!!!!! 30 Januari vertrekken we naar Jakarta om Indonesie te koloniseren en na Java, Bali, Sumba, Komodo en Flores vliegen we via Bali weer naar Singapore om niet de oversteek naar Australie te maken, maar naar VANCOUVER of SAN FRANCISCO. Mits de vlucht gaat lukken vanuit SP. Australie was te duur om even op en neer te vliegen naar Sidney, wat eigenlijk het plan was. Het geld hiervoor willen we toch liever gebruiken voor West Amerika. We maken geen stopover in Fiji en Hawaii omdat dat een kleine 2000 euro's extra zou gaan kosten. In plaats daarvan gaan we vanavond lekker duur eten in een 2 sterren restaurant bij een van de grote resorts hier op het eiland, haha. Als ik heel eerlijk moet zijn hebben we het wel wat moeilijk gevonden de laatste week. Het thuisfront met familie en vrienden kwam weer eens flink op de voorgrond. Echt waar, ik heb zelfs getwijfeld om via Nederland(2 weekjes Tilburg) door te vliegen naar Amerika. Mo heeft me ervan weerhouden om deze impulsieve beslissing te nemen. Maar goed ook. Ben bang dat als ik het gedaan had, ik misschien niet meer verder had gewilt. Voor mij was deze laaste week echt een punt in deze reis van door of terug. Nu ik zeker weet waar de reis zich naartoe vervolgd ben ik weer helemaal opgeladen voor een verder avontuur. We willen jullie ook nog wat rust geven en het moet niet zo zijn dat als we aankomen in Nederland dat jullie zeggen dat we belooft hadden om wat langer weg te blijven, hahaha.

Niet bang zijn lieve mensen we blijven weg, snik snik snik. Op naar Indonesie waar we jullie wederom van op de hoogte zullen houden. De prachtige foto's van Langkawi zijn onderweg dus geduld nog even.

Komt ie weer voor de zoveelste keer. Daar in de kleine bistro aan de haven. Daar bakt men broodjes gelijk als bij ons thuis... Groetjes van de man met de baard en zijn kleine blauwe popkes.

                                                                        

                                                                          STRESSVRIJ IN LANGKAWI !!!!!!! 

 

Tja, wat moet ik erover zeggen. Je zit na een wederom voortreffelijke dag om een uurtje of  9 op de computer en dan blijkt dat je schoonvader je bekend heeft gemaakt bij zowat de helft van Noord-Brabant. Wat mensen toch allemaal doen om je uit een dipje te halen. In een woord "geweldig" dat  hij dit voor elkaar heeft gespeeld. Het enigste nadeel is dat er nu een editor aan te pas moet komen om al mijn spelfouten na te kijken en mijn verhalen nu door een redactie beoordeeld worden, hahaha. Alle gekheid op een stokje, Peter de dip ligt nu op het diepste punt van de Andamanzee en zal me de eerstkomende maanden zeker niet meer lastig vallen. Thank you very mutch........ We moeten er wel bij zeggen dat het heel raar is als je je mail en je site openmaakt en je in een keer berichtjes ziet staan van mensen waar je niet eens meer het bestaan van wist. Zo ook van Mike uit Tilburg, mijn vroegere "zwemmaat", hahaha. Mike ken ik uit een zeer toffe tijd van mijn jeugd en als hij dan met zoveel enthousiasme de site bekijkt en volgt, weten wij dat het schrijven en natuurlijk onze beslissing om gewoonweg te gaan, een zeer goede wending in ons leven is geweest. Het werkt dus twee kanten op. Oja, Mike staat nog steeds in mijn geheugen als de oudere Indische broer van Danny. Kees Hofkens, Jan Nooijens, John van Berkel enkele namen uit die periode waar ik zeer leuke herinneringen aan heb. Zo zie je maar weer, 12000 km van huis komen de memories nog steeds naar boven door een mooie actie van iemand die je lief is en je op het juiste moment begrijpt. Hoe nu verder????? Het schrijven op de site is hartstikke leuk en dat zal ik zeker blijven doen, maar....... Niks te maren, we gaan gewoon door op onze eigen vertouwde, TILBURGSE manier. Ik zeg nogmaals, "WE". Ik heb hier natuurlijk mijn eigen redactie altijd naast me zitten die aanwijzingen, correcties en een heleboel kritiek geeft. Mijn eigen Moniqueske. Ik hoop van harte dat jullie niet denken dat ik dit allemaal in mijn eentje zit te typen in een warm computerhok ergens achterin een schunnig hoteletje. Absoluut niet!!!!!!!!! Mo zit er altijd bij om me even op de vingers te tikken als ik weer eens in een droomwereldje zit te typen waarbij de werkelijkheid iets te veel afwijkt van wat we echt meemaken. Mijn vingers zien er al blauw van, hahaha. Effe serieus nu. Wij beleven alles met z'n tweetjes en het klinkt misschien allemaal wat gezapig en burgelijk, maar we hebben het echt goed naar onze zin samen. Raar, als je terugdenkt aan thuis waar je toch regelmatig een meningsverschil(ruzie) had en er toch wel eens een deur, goed hard, werd dichtgesmeten.(ben nu nog mild) Raar, dat je nu 24 uur p/d op elkaars lip zit en toch elkaar de vrijheid geeft om je mening te geven?????? Het klimaat, de afstand, geen zorgen aan je kop???? Who knows???? Wij zijn weer op het goede pad(na DE DIP) en dat pad leidt ons volgende week dinsdag, 30 januari, naar Jakarta. De hoofdstad van Indonesie die ook wel de Durian genoemd wordt. Wij kunnen jullie zeggen dat de Durian een grote vrucht is waarmee je bij geen enkele luchtvaartmaatschappij een vliegtuig in mag stappen. En dat heeft niets te maken met zijn omvang maar alles met de stank die vrij komt zodra de schil er vanaf is. Het zegt dus genoeg over Jakarta???? We zijn echter niet van plan om daar lang te blijven. We willen op Java enkele kleine plaatsen aandoen, waarna we via Bali naar Lombok, Komodo en Flores zullen reizen om weer terug te keren naar Bali voor wat heerlijke stranden en zon!!!!!!! Wat hebben we het toch slecht, he. Hoe het daarna zal gaan zal ik nog even in het ongewisse laten, maar Amerika komt steeds dichterbij?????

Ik hoop dat ik de foto's voor week 4 nog kan doorsturen, ivm de problemen met de verbinding in Maleisie. Hoop het natuurlijk wel want ik kreeg al te horen van mijn zwager Bas dat er vele kijkers op de site waren. Als we die nu teleur zouden moeten stellen is dat natuurlijk niet leuk. Worden onze, 15 minutes fame, in een keer weggespoeld, hahaha. Ik hoop dat jullie het leuk vinden om onze verslagen te volgen. Voor ons was het een connectie met familie en vrienden. Nu wordt het misschien wel een connectie met meerdere. Ook nog even zeggen dat de verslaggever van het BD zei dat ik bij het ROC werkte. Dit moet natuurlijk de Fontys Hogeschool voor de Kunsten zijn. Ik kom er anders wel heel bekaait vanaf met wat volgens het artikel blijkt, ALLEEN MAAR LAGERE SCHOOL GENOTEN, HAHAHAHAHAHA. Heeeee, en mijn LTS-diploma dan. Telt die niet meer mee?????? Ben verd... een gediplomeerde bakker. Misschien een koekebakker, maar toch. Wij laten jullie vanaf maandag nog even een overzicht lezen over Langkawi want dat zit nu nog steeds in ons hart. De 3 dagen Langkawi, blijken net als in Cambodja, er toch weer 11 te zijn geworden. Zo zie je maar als je zo'n reis maakt, live by the day!!!!!!!

Het muzikale afsluitertje voor vandaag wijd ik geheel aan mijn beste schoonpapa. Ik weet dat hij een liefhebber is van alle grote Big-Bands maar als hij met de A-jeugd van Willem 2 in de bus zat, onderweg naar een wedstrijd, was er toch altijd een drang naar de geweldige discoperiode. Daarom Peter, zeer toepasselijk: BORN TO BE ALIVE,

van de altijd nog steeds onvergetelijke Patrick Hernandez !!!!!!!!!

Een speciaal verslag voor een maffe vent, Pe en MO xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx