BALI - SINGAPORE - SAN FRANCISCO
 
Hallo allemaal.
Eindelijk dan weer een verslagje en nog steeds vanaf Bali. Eerst het volgende: we hebben niets van de aardbeving gemerkt, we hebben niets van de vulkanen gemerkt, we hebben niets van de aardverschuivingen gemerkt, we hebben niets van de overstromingen gemerkt, we zijn niet in een tornado terrecht gekomen en we zijn niet met het vliegtuig neergestort!!!!! Wat er allemaal niet gaande is in Indonesie??? Echt te gek voor woorden. Zoals jullie misschien weten ligt Indonesie in de Ring of Fire. Niet het liedje van Johnny Cash, maar een gordel waar twee aardplaten samenkomen die worden beschouwd als de meest actieve op onze aardbol. Dit is mede de oorzaak van alle natuur ellende die zich hier onder aan de globe afspeeld. Wij denken dat het niet de laatste keer zal zijn dat het hier zal rommelen. Gisteren weer 2 aardbevingen op Sumatra van 6 en 6.3 op de schaal,van onze vriend, Richter........... en wederom een Garudavliegtuig op de landingsbaan gecrashed. Gevolg 22 doden??????? Het gaat hier maar door.
 
Tja, dan ons vorige "vertrek" uit Bali. De meeste weten de gevolgen al, maar voor zij die het nog niet weten, het volgende. Op 27 februari zouden wij om 07.40 uur vertrekken vanaf Denpasar-airport. Wij netjes om 05.00 uur het bedje uit om op tijd bij het vliegveld te zijn. Onderweg in de taxi kreeg ik wat buikpijn, maar omdat ik de pot nog niet had bezocht dacht ik, een buikkrampje???? Na aankomst op het vliegveld bleek dat het 7.40 PM moest zijn, s'avonds dus. Achteraf bleek dit een geluk bij een ongeluk te zijn want toen we terug in het hotel waren kreeg ik rond 8 uur steeds hevigere buikpijn. In eerste instantie dachten we aan mijn nier(oude oorlogswond uit Thailand2006), maar de pijn in mijn buik werd steed erger. Mo zei dat het niets anders kon zijn dan mijn blinde-darm. Op naar de dokter dan maar. Het vervolg zal ik besparen, maar om 17.00 uur lag ik naakt en geschoren op de operatietafel met 4 giechelende zustertjes om me heen???????(misschien nog nooit een naakte Hollandse Adonis gezien??) haha. 9 Dokters en zusters in een kamer maakt je wat zenuwachtig, maar ik had er alle vertrouwen in, zoals in het hele Kasih Ibuh Hospital. Operatie zeer geslaagd en de service en verzorging een DIKKE 10. Om het uur een zustertje aan je bed voor de, pols, bloeddruk, infuusje vervangen, eten, drinken, U vraagt, wij draaien was het motto van het KIH. Na de operatie wonderwel bijna geen pijn gehad, blijkbaar flink onderdrukt door de pijnstillers. Na 3 dagen het ziekenhuis kunnen verlaten om te herstellen in het hotel.
 
Wat ik graag nog wil vertellen is dat het heel fijn is, als je voeten van de grond worden weggeveegd door een ziekte, dat je wat mensen om je heen hebt die naar je omkijken. Zo ook onze Belgische vrienden S & M die dezelfde dag eingelijk door zouden reizen naar een andere stad op Bali, maar er vrijwillig voor kozen om ons bij te staan. Sara en Maarten zouden om 11 uur opgehaald worden bij het hotel, maar zagen bij de receptie onze rugzakken staan. Aangezien wij de avond van te voren bij ons afscheid hadden gezegd; "als jullie ons morgen nog zien is er iets raars aan de hand", begrepen zij dat we nog steeds op Bali waren en nog niet, zoals planning, in Singapore. Bij de receptie zeiden ze dat we met spoed naar het ziekenhuis waren ivm Peter. Rond 12.00 uur stapte ze beide mijn kamer in en dan schiet er wel een brok in je keel. Emotie en emotie. Hoeveel keer hebben we het al niet aangehaald. Onze reis bestaat volgens ons uit Emotie, Geluk, Liefde en Engelbewaardertjes. Echt te gek vonden wij het dat ze voor ons gekozen hadden. Ze kunnen misschien niet veel doen voor mij op dat ziektebed, maar er is nog iemand bij me die ook een beetje ondersteuning nodig heeft, Ons Moniqueske. Heel veel dank aan onze Belgische Pralinekes. Iets wat we zeker niet zullen vergeten. Bekijk ook eens hun site. www.sara-maarten.be
 
Dan ook nog even mijn lieve schat. Wat zij allemaal heeft moeten regelen en doen is TOP OF THE BILL!!! Vluchten, de gehele operatie, verzekeringen, transport, hotel en last but not least" DE INDONESISCHE IMMIGRATIEDIENST". Dikgedrukt en in grote letters. Als er corruptie is op Bali dan zit deze zeker bij de IID. Mo kwam er binnen en het leek er wel een film van Miami Vice. Ze zaten mobiel te bellen, eten en drinken, te roken, poten op de tafels noem het maar op. Mo moest een verlenging aanvragen omdat wij per 1 maart het land uit moesten. Zij werd geadviseerd om EFFE een retourvluchtje naar Singapore te nemen en dan opnieuw een visum aan te vragen. Zo krijgen ze ons Moke dus niet klein en die had, na overleg met de Nederlandse Ambassade, haar weerwoord klaar. " Wij betalen gewoon een verlenging door 20 dollar per dag voor de dagen die we langer blijven". Klaar, Begrepen!!!!!! Oke, zei de corrupte ambtenaar, dan roep ik even mijn baas. Dit zou neerkomen op ongeveer 320 dollar.(wat de verzekering zou dekken) De baas van de IID stelde Mo het volgende voor, lees en lach mee: 320 met bon of 220 zonder bon???????? Jawel lieve mensen, in een land waar een IID-baas 200 dollar per maand verdient, moet je dit kunnen begrijpen???? Het kan allemaal hier. Ons is het wel duidelijk geworden de laatste 6 maanden dat als je zo weinig verdient je echt wel een centje bij moet verdien als je rond wilt komen!!!! Voor ons is het hier heel normaal geworden. Ons Mo heeft het allemaal op legale wijze rond gekregen en 8 maart staat er een Jetstar-vliegtuig klaar voor ons om naar Singapore te vliegen. Dit allemaal zonder enkele kosten gemaakt te hebben, wat ons Mo allemaal voor elkaar gekregen heeft. Nogmaals en wederom" I LOVE U BABE ". Denk dat ik op dit moment de trotste echtgenoot ben van Azie. Zo, nu genoeg geslijmd en weer op weg naar ons volgend  avontuur.                                            SAN FRANCISCO, THE BIG EASY !!!!!!!!!!  
 
We hebben er helemaal niet bij stil gestaan of het er wel goed weer is, wat kost het, wat gaan we doen en wat nog niet meer????? So what!!!! We beginnen precies hetzelfde zoals we op 15 september begonnen, met een schone lei. Dit maakt het reizen zo leuk, je weet niet wat er morgen staat te gebeuren. Over het algemeen ben ik een beetje een controle-freak die alles op een rijtje wil hebben, maar in deze reis kan het ons geen bal schelen. Klinkt een beetje arrogant(dikkenekkerig s&m) haha, maar zo is het wel. Het is toch prachtig om van het ene avontuur in het andere te vallen. Tot op heden heben we geluk gehad, of laat ik het zo zeggen" we hebben geluk afgedwongen door ons hart en intuitie te volgen. We nemen geen lukrake beslissingen, risico's of doen maar wat. We zijn door onze kennis echt wel van vele dingen op de hoogte, maar soms moet je het lot laten beslissen en dat heeft nog altijd in ons voordeel gewerkt. We kloppen zat dingen af die gebeurt zijn, maar we houden ook van wat actie en spanning, dus ..................... America here we come. USA hou je vast, want we hebben veel te melden en willen nu eindelijk wel eens weten hoe een Amerikaan in elkaar zit ????? We zullen het wel zien na 10 maart als we in San Francisco neerstrijken. Onze Belgische vrienden blijven nog een weekje of 2 op Bali om van de zon te genieten en gaan dan weer heerlijk naar vrienden en familie en natuurlijk hun eigen kleine 2 jarige Rocky.(hondje)
Wij hebben van ze genoten en zullen ze zeker in de real world nog gaan zien.
 
8 Maart Singapore en 10 maart San Francisco
 
Voor de afsluiter van vandaag zou ik kunnen kiezen voor een song van Green Day, The best days/year of my life??,die me laatst op een zeer leuk moment onder de neus werd geschoven. Echter geen song maar wat heerlijke woorden die me de laatste 3 weken vele malen gepasseerd zijn.
 
>12000 rph - BAILEY'S, U GOT IT BABY !!!!
 
Zegt jullie niets, maar ons heel veel. We love u guys?????
 
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX PE en MO