Oakland - Lake Tahoe - Lone Pine
 
Hallo lieve allemaal. Tja waar gaan we beginnen, hoe, wat, welke, wanneer, hoelang, hoever en wat al niet meer......... Zo stonden wij 10 maart op het vliegveld in San Francisco. Geen enkele voorbereiding voor wat dan ook??? Eerst maar eens een weekje kijken in SF en dan zullen we wel zien???? SF was in een notedop, helemaal een te gekke wereldstad. Wat hebben we daar van genoten. We hebben zeker meer dan 100 km door de stad heen gelopen. Van het westen van Marketstreet tot het noord-oosten waar de Golden Gatebridge, Berkeley verbind met SF. Vanaf Pier 39 via de Coit-tower door Chinatown en dan weer een doorsteek naar de Mission en Castro. Via Haight/Asbury naar het schitterende Golden Gatepark, noem het maar op en wij zijn er doorheen gelopen.
Dan het geregel voor de RV(recreation vehicle) ook wel in ordinair Nederlands een camper. We wilde deze via Cruise America regelen, maar toen bleek dat het goedkoper was om dat via een Ned. touragent te boeken, toch maar gekozen voor Tioga-tours. Scheelt ons eventjes 700 $ per maand????? Very strange. Op 16 maart met de metro via Montgomery naar Oakland Collosium geraast en daar, naast het grote stadion van de Oakland A's en de SF Raiders, de RV opgehaald. Na een kleine instructie-video dan eindelijk de RV inruimen om daarna even de boodschapjes te doen bij de alom bekende K-Mart. En dan zit je in je car van 25 ft, wel te verstaan een kleine 7,5 meter lang, en moet je de Highway onveilig gaan maken???? We moeten toch even kwijt dat dat een zeer grote ervaring is. Als je een 5 baans snelweg oprijd die je dwars door Oakland en Sacremento heen voert en waar alle banen propvol zijn omdat het vrijdag is en dan iedereen weggaat. De eerste les die je dan leert is om niet in het weekend de Highway op te gaan met zo'n groot bakbeest. Al met al wijst de HW 80 ons de weg naar een van de grote wintersportgebieden van Amerika, Lake Tahoe. Wij, die in SF 25C achterlieten in ons korte broekje en onze slippers zouden binnen 220 mijl (1ml=1,6km) een hele hoop sneeuw gaan zien. Omdat we wat te laat uit Oakland waren vertokken zouden we echter Lake Tahoe niet meer in het daglicht bereiken. Bij exit 160 hadden we er genoeg van en zouden we een nachtje op een Rest-Area blijven slapen. Tussen de grote trucks neer gezet en dan kom je buiten en dan ligt daar een 1 1/2 meter sneeuw. Rare gewaarwording als de mensen je op je slippertjes en je korte broek naar de wc zien lopen, haha. Na een koud nachtje s'morgens om 06.00 uur weer de reis vervolgt naar Lake Tahoe. Nu hadden wij het geluk dat we precies op de goede plek een bakske gingen doen en daar aan de voet van LT kwam onze eerste sunrise ons tegemoet over een meer wat een beetje in de mist lag en heel wat te bieden had!!!!!! Als dit het begin van een maand cruisen was door Amerika, dan stond ons nog heel wat te wachten ?????? Onze eerste echte overnachting zou zijn op het Sugar Pine Point RV campground. Een hele mond vol, maaaaaaaar voor ons echter te koud om daar de nacht door te brengen. Je moet je wel voostellen dat we de eerste week gemiddeld tussen de 6000 en de 8000 ft zitten(1ft=30cm). Dit komt neer op een metertje of 2000. Erg hoog voor een paar kaaskoppen die gewend zijn om normaal niet boven een meter uit te komen??? De hoogte zal ons de eerste week een lichte hoofdpijn verzorgen, daar wen je wel aan. Ja en dan de eerste keuze die je maakt?? Blijven in de vrieskou van LT, -5c of doorrijden naar Topaz Lake wat een stuk lager ligt?? Na een wandeling om het meer toch gekozen voor Topaz dat een kleine 80ml verder ligt. We moeten dan wel de Monitor-pass over die op 8400ft boven het schitterende landschap uitsteekt. Daar ga je dan weer, up and down door een landschap wat elke minuut van de dag veranderd. Bij Topaz Lake aangekomen werden we hartelijk ontvangen door de eigenares Julie die ons gelijk wat kaarten van de omgeving in onze handen drukte. En dan begint je reis pas echt als je op je plek alles gaat installeren om 2 dagen door te brengen aan een prachtig meer dat drie keer per dag van kleur wisselt???? Eerst even wat over de RV om jullie eens op de hoogte te stellen dat we echt niet primitief, als kippen zonder kop rondrijden. We hebben dan wel niet zoveel gepland, maar als je goede kaarten van de omgeving hebt kun je hier echt relaxed cruisen. Ok, de RV. Deze is dus 7,50 m lang en 2,60 m breed. Hij bied plaats voor 5 personen en is voorzien van, douche/toilet, complete keuken met magnetron en 3 pits kookstel, een koelkast met ruime vriezer, 2 pers bed, airco/verwarming. De RV is uitgerust met een V8, 3,5 ltr moter die echt een heleboel benzine zuipt. Effe een kleine berekening tot nu toe, na 700 ml is dat we voor 140$ op hebben gereden??? Vette had dus. 1 Gallon staat aan 3,8 ltr en die kost weer rond de 3,5$. Rustig aan dus met de automatische versnelling met kickdown. Op een RV-park het je wel of geen Hook-ups (hups) Dit houdt in dat je volledige aansluiting hebt op electra, water en riool. Als dit niet het geval is ben je afhankelijk van je eigen water electravoorziening.
Omdat de eerste 2 dagen een vermoeiende rit was, hebben we gekozen voor het milde klimaat op het Topaz Lake RV-park op de grens van Nevada/California. Onze totale tocht zal voor een groot gedeelte door California gaan. We mogen met de RV in totaal 3000 ml afleggen zonder dat we miles(0,32p/ml) bij moeten betalen. 
Na 2 nachtjes relaxen aan TL, onze reis weer hervat richting Mammoth Lake. Onderweg zie je eigenlijk zoveel dat je telkens op een view-point stopt om foto's te maken. Het landschap is zo moeilijk uit te leggen, dat je er zelf geweest moet zijn. We genieten van elke minuut dat het weer of het landschap veranderd. Van een stralende azuurblauwe lucht tot een met sneeuw gevulde wolk die als een orkaan op je afkomt. Van rode rotsen naar een prachtig meer, van uitgestrekte grasvelden naar een kale dorre bergpas op 9500 ft. U vraagt en het uitzicht veranderd. Prachtig om te zien hoe je gevoel meegaat in deze schitterende natuurlijke omgeving. Vanaf Topaz rij je via de HW 395 richting het zuiden en dan sla je even af om via de 270 naar Bodie State Historie Park te rijden. Dat je daarvoor de laatste 5 mile op een onverhard wasbordje terecht komt neem je met een korreltje zout. Als je dan tenslotte aankomt en je rechterspiegel zowat onder de auto hangt, besef je dat je met een RV toch niet overal in kunt rijden, hahaha. Wel weer een leuke ervaring. Bodie Ghost-town is een stadje wat in 1859 gesticht is om er een heleboel goud te gaan delven, wat zeker is gebeurt, 1,5 miljard aan goud is er gedolven totdat in de 20er jaren de goudprijs een vette val maakte en het stadje volledig verlaten achterliet na een felle brand. Wat overgebleven is, is een stadje dat nog echt in de oude wildwest stijl overeind staat en door de staat bijgehouden wordt, om de mensen het harde leven van de gouddelvers te laten zien. Als je er doorheen loopt voel je echt nog het cowboy-leven van toen en als je goed luistert hoor je het glas bier nog over de toonbank van de saloon schuiven.(nu dwaal ik misschien wat af,haha. Dit is echter nog het oude wilde westen van John Wayne en Roy Rogers en natuurlijk niet te vergeten onze eigen Bonanza met little Joe en Hoss.
Tijd om weer in te stappen en via het onverharde wasbordje de 395 op te zoeken om via Mono Lake, met zijn misterieuze Tafu's, naar Lee Vinning te rijden. Dit is de plek waar je afslaat naar de 120 om dwars door Yosemite NP te rijden. Een klein probleempje is dat de Tioga-pass nog vol sneeuw ligt en er dus zelfs nog geen 4x4 kan komen. Helaas pindakaas voor ons, maar we zullen later in onze tocht proberen om via de westkant binnen te rijden. We willen dit park heel graag zien. OK, niet treuzelen en door naar Mammoth Lake om te overnachten en nog wat boodschappen in te slaan. Het zou een koude nacht worden met een hemel die bezaait was met miljoenen sterren. Man o man, als je links, rechts, omhoog of omlaag kijkt, je ziet altijd wel wat nieuws. We staan wel elke morgen vroeg op en gaan ook lekker op tijd weer slapen om van al het moois te genieten. Van Mammoth Lake naar Lone Pine is het om en nabij de 100 ml. Een mooi trip door de Owens Valley die geheel is droog komen liggen doordat Las Vegas hier een aquaduct heeft gemaakt die al het water naar de City of Sodom en Gommora moet brengen. Ja, je hebt wat water nodig om je fonteinen en je Italiaanse gondelvijvers te vullen voor de miljoenen toeristen die jaarlijks hun geld komen vergokken.  Lone Pine is een van de laatste stadjes voordat je Death Valley in gaat. Het is wel een heel bekend stadje want hier ligt de hoogste berg van de USA. Mount Whitney is de naam en hij is 14479 ft hoog, 4500 meter die je in een dag kunt doen, aangezien de weg je al tot de helft omhoog brengt. Vanaf de berg heb je een fantastische panorama over de Alabama Hills, die een favoriete spot is voor vele filmcrews van evenzoveel Western en Hollywoodfilms. 
Je moet je voorstellen dat wij hier op een plaats lopen waar John Wayne en Roy Rogers met hun paardje rond hebben gereden. Waar Mel Gibson als Maverick, in de gelijknamige film, de indianen achter zich moest houden. Waar Kevin Bacon van rots naar rots moest springen in Tremors, om de vraatzuchtige wormen te ontvluchten. Echt zo maf om hier te staan en foto's te bekijken van een klein stukje "grote filmhistorie". Op dit moment is er weer een filmcrew bezig om een set te plaatsen.
We zijn nu belandt in Boulder Creek RV park, 3 mile buiten Lone Pine. Eigenlijk voor een nachtje, maar we zijn er nu al 3 omdat we een beetje vriendschap hebben gesloten met de eigenaar, Brent Anderson. Hij vind het tof dat er ook mensen van zijn leeftijd het park aandoen zodat hij wat kan kletsen. Het fijne van dit alles is dat ik nu in onze RV dit verslag zit te typen met een wireless laptop van zijn moeder. Gisteren zijn we bij het plaatselijke restaurant,  hoe kan het ook anders, Bonanza heerlijk Mexicaans gaan eten en we lopen al twee avonden door de Alabama Hills met zijn 2 Golden Retrievers van de natuur te genieten. Hij heeft zelfs 2 cd's voor ons opgenomen met al onze favoriete muziek??? We mogen als we willen zijn Saab gebruiken om rond te rijden en in ruil daarvoor heb ik hem geholpen met het demonteren van zijn kachel voor de Jacuzzi en de aansluiting van een afvoer. Lachen toch, niet dan. Voor wat hoort wat!!!! We kletsen wat over muziek, sport, de oorlog in Irak,(waar overigens heel veel Amerikanen genoeg van hebben) en zijn verblijf in Nederland een paar jaar terug. Zo leer en geniet je ook nog wat van elkaar. We hebben het hier dus goed naar onze zin en als je daar bij optelt dat als, we uit ons raampje boven ons bed, naar buiten kijken de hoogste berg van Amerika opdoemt met een besneeuwde top. Its all part of the deal in the US of A, baby. Morgen maken we daan echt een grote trip naar wat wel het warmste deel van Amerika word genoemd, Death Valley. Het is daar op dit moment heerlijk vertoeven bij een temperatuur van een graad of 30. Na DV zal dan eindelijk Las Vegas op het progamma staan om al het geld wat we bezitten op ZWART te gaan zetten, hahaha. Nee, echt niet want we zullen alles nodig hebben om de USA te doorkruisen omdat dit wel een duur geintje is. Maar wat je ervoor terug krijgt vergoed alles dubbel en dik. Nu moet ik opstaan om nog effe in de stad wat boodschapje te halen en dan vanavond de lang verwachtte oude zwart wit film van John Wayne in het Filmuseum van Lone Pine. We hopen tot snel maar," you'll never know in the United States of America what comes on your pad". En zo is het nu eenmaal. 
 
Kiddy up go and Rawhide. 
 
Sluitertje voor deze week is er dan ook eentje van een echte ras Amerikaan, mijn pa loves it: Flaming star van de veel te dikke en veel te jong overleden Elvis Presley.
 
Report drunken drivers at 808-5540-232. California Highway  Police.
See you next time on the road. xxxxxxxxxxxxxxxxxxx Pe en Mo