TRAILERPARK-TOUR DOOR CALIFORNIA !!!!!
 
Hallo allemaal
 
Eindelijk weer een normale computer met alle toeters en bellen.(als je maar betaald) De 15 en 30 minuutjes in de plaatselijke bibliotheken brachten ons niet verder dan wat contact met familie en wat Ned. zaken. Nu dan eindelijk jullie langverwachtte verslag. Dit keer vanuit Mexico, maar dat later meer daarover.
Op 16 maart zijn we dan begonnen aan een kleine 5000 km lange trektocht met de Camper door California. Ik zal jullie nu al verklappen dat het een enorm groot succes is geworden. Na het ophalen en installeren van de camper wilde wel erg snel op pad. De verhuurder geeft je, naar aanleiding van een instructie-video de eerste info over de RV(amerikaans voor camper) en dan hoor je het zo'n beetje te weten??????? Jaaaaaa, echt waar. Ach dachten wij, komt allemaal wel goed. We wisten in ieder geval waar we de eerste dag wilde aankomen en als we iets niet wisten kon je altijd je buurtjes op het RV-park aanspreken. Nou eerst nog effe bij de supermarkt wat boodschapjes en dan........ Dus niet???? Als je een Amerikaanse Grocerie binnenkomt weet je echt niet meer hoe, wat en waar alles ligt en wat je mee wilt nemen. Om 13.00 uur binnen en om 15.20 uur weer eruit????? Wat zal ik ervan zeggen...... Op pad dan maar voor de eerste mijltjes. Effe de RV uitleggen: 25 Ft is 7.50 meter lang, 8,5 ft is 2.50 mt breed. Tel daarbij op dat hij een kleine 4000 kg weegt, 1:4 loopt en een gallon(3.8lt)3.50 dollar kost. Dan weten jullie nu dat we beter een jacht van 20 meter hadden kunnen huren. Zuipen nog meer dab een boot dus. Wel lekker een 5 liter motor en een V 8, maakt zoŽn heerlijk geluidje, haha. Als je dan weet dat we de eerste 2000km niet eens wisten dat er een overdrive op de auto zat voor in de bergen... tjaaaa dat waren de duurste liters. Dan op pad via de Higway 880, je kent ze wel van die luxe 6 baans wegen waar je alleen maar vooruit gaat. Ten eerste: schelden wij nooit meer over de wegen van onze zuiderburen en ten tweede, de amerikaan kan echt niet rijden. Details zal ik besparen. Op naar Sacremento dan en daarna door naar Lake Tahoe, onze eerste bestemming. Bij Cruise America waar we de RV op hadden gepikt was de eerste stelregel:NOOIT IN DE AVOND RIJDEN EN ZEKER NOOIT OP EEN PARKEERPLAATS OVERNACHTEN. Overal groot aangeplakt op hun gebouw en zelfs in de RV. Jullie snappen nu wel waar dit naartoe gaat... echt wel, wij stonden in onze slippertjes, t-shirtje en korte box op de parkeerplaats om 23.00 uur, 50 mijl voor Lake Tahoe. Daar komt nog bij dat we met 25C uit San Francisco vertrokken en hier een meter sneeuw lag en de thermometer op -4C stond. Je had die vrachtwagenchauffeurs moeten zien met hun kachels aan in hun dikke Mack's, laaaachuuuu!!!! Het heeft wel wat moeten we zeggen, gewoon de eerste nacht met al je kleren aan in bed. OK dan, de volgende morgen voor dag en dauw opgestaan en naar Lake Tahoe gereden. Dan kom je daar aan en koop je een bakske koffie en loop je naar een van de mooiste meren in de USA. Jullie hebben inmiddels de eerste fotoŽs gezien en het was er precies zo als op de pics. Man wat was dat mooi met eerst de mist en daarna de opkomende zon. We zullen gedurende het typen van dit verslag nog veel wegkwijnen denk ik. Dan nog even het volgende, de RV heeft een Hook up(hups) wat inhoud dat je op een RV-park waar je dat ding neerzet, electriciteit, water en een dump van de plee en afvalwater hebt. Dit is belangrijk omdat je RV 2 accuŽs heeft die je niet constant kunt gebruiken. Vandaar de hups zodat je alles in de RV kunt gebruiken op full power: koelkast, vriezer, magnetron, douche en toiletpomp. Ja ja je hebt een klein rijdend hoteletje bij en dan te bedenken dat wij een 5 pers. bij ons hadden. Heerlijk die comfort. Terug naar de tocht want na Lake Tahoe hadden we het Topaz-lake in het vizier waar we even alles op orde wilde zetten in 2 dagen. Via de Monitor-pas door naar een prachtige plaats op de grens van de Casino-staat Nevada. Drie maal per dag verkleurde de omgeving van het park door het Topazkleurige meer waar we aan stonden. Schitterend!!! Na wat uitleg over de omgeving, van de eigenaar weer afgehookt en door naar Mammoeth lake, maar eerst nog even afslaan voor Bodie Ghost Town. Een oude mijnstad die geheel bewaard is gebleven door goed werk van de Amerikaanse overheid, die wel heel veel respect voor hun erfgoed hebben. Petje af!! Dan het ski-oord Mammoeth lake. Geen lake te vinden en verrekte dure overnachting en alles wat er maar omheen ligt. Snel wegwezen want het was alleen maar een overnachting dichtbij de HW 120 die ons door Yosemitepark zou brengen. Helaas pindakaas!!! Dan komt er iets dat, als je je reis van tevoren plant, niet zal voor komen: de pass naar de 120 was gesloten wegens de winter???????? Hahahahahahaha, wat doe je dan in zoŽn geval: gieren van het lachen, omdraaien en weer verder. Jong, jonge, jonge. Dit zijn van die momenten in onze reis die we heel makkelijk oplossen. Daar komt weer bij dat we iets te ver doorrijden, zodat we via onze beschermengel(die heel comfortabel op onze schouders meerijdt)dan weer op een plek komen die je normaal met een planning niet tegenkomt: RV-resort Boulder Creek in het kleine, grote plaatsje Lone Pine. De eigenaar, Brent Anderson een amerikaanse gozer van onze leeftijd, was reuze in zijn sas dat er eindelijk ook eens wat 'jongere mensen' bij hem kwamen logeren. Meteen na aankomst kwam hij met een pijpje bier aanzetten om kennis te maken, toen hij hoorde dat we uit Holland kwamen. Twee kleine feitjes, bijna alle Hollanders zijn overal op de wereld welkom  en ze willen allemaal naar ons land komen. Waarom.......vul maar in?? Na dat we wat gegeten hadden kwam hij vragen of we niet mee wilde zijn 2 Retrievers uitlaten in de Alabamahills. Daar zeggen we geen nee tegen natuurlijk. Dan steek je de snelweg over en rij je een gebergte in dat je alleen maar kent uit de echte oude Western Wild West films. Laat nu net deze streek gebruikt zijn voor zoveel van dit genre films van onze alom bekende Johny Wayne en Roy Rogers. Koud krijg je het dan over heel je rug want ik zat als klein ventje, elke zaterdag op de ZDF te genieten van al dit moois. Hoe maf kan een gesloten HW 120 pass lopen?????? Afgesproken dat we de volgende dag terug zouden gaan en overdag eerst even het filmmuseumpje aandoen. Prachtig. De dag erop weer door de AH gelopen en toen bleek dat we voor de hoogste berg van de USA stonden, Mount Whitney 4300 meter tot de top. Als je dan nagaat dat we een week later op het laagste punt zullen staan is het toch wel erg bizar. De laatste dag, na wat arbeid verricht te hebben samen met Brent, werden we uitgenodigd voor een echte USA bbq bij hem thuis. Een hartstikke toffe gozer die Brent Anderson die ons, ook nog even tussen neus en lippen, vroeg of we niet een tijd bij hem wilde werken op het RVpark. Helaas hebben we zijn bod afgeslaan maar wie weet in de toekomst, we zijn altijd welkom. In 3 dagen leer je dan weer iemand kennen waar je moeilijk afscheid van kunt nemen, maar de tocht is nog zolang. Omdat we geen cd's bij hadden om in de RV te draaien, heeft hij er 3 met onze pers. smaak opgenomen. Das pas echt tof als je weet hoe wij verknocht zijn aan onze muziek. Chapeau Anderson, thank you very mutcho. Hup de RV in in en weer op pad naar Death Valley. DV is precies zoals het heet, een dooie vallei en meer niet. Volle gas er doorheen want de verhuurder wil je daar absoluut niet doorheen ghebben ivm oververhitten van de motor. Nu was het nog niet op zijn heetst maar toch. De volgende standplaats was Pharump. Een heel mooi bijgehouden park in de stad maar dan zonder bomen en alleen maar Rednexx en Casino's. Onze doortocht naar de stad van Sodom en Gommora, Las Vegas. Na een lange tocht en het plaatsen van de RV, over de Strip gelopen langs alle casino's die je van de TV kent. Wij kunnen jullie zeggen dat het net was of we op een doordeweekse dag over de Tilburgse Kermis liepen???? Wat een volk dat daar loopt!!!!! Wij dachten we doen wat nette kleren aan voor als je toevallig ergens binnenloopt. Daar op de Strip leek wel of elke trailerpark van heel amerika was uitgelopen voor een uitje in Vegas. Zuipend, vretend, op slippers met witte kousen, een voetbalbroek met een wit of zwart gaatje hempie aan????? Kan je vertellen dat je dan snel genezen bent van Las Vegas. Wegwezen en heel snel. We hebben 30 dollar in een kast gegooit en heel hard getrokken tot het op was. Dat was Vegas dames en heren. Oja maar er zijn toch hele mooie shows in LV????? Natuuuuuuurlijk zijn die er, maar als jij 200 dollar wil neertellen om een 65 jarige Rod Stewart of Barry Manilow te zien, ga je gang. Misschien naar een musical met David Hasselhoff of een optreden van Celine Dion die er al 25 jaar staat, hahaha la me nie lachuu. Vroeg uit het mandje en dan door naar de Hooverdam, waar dan weer heel de Vegas-dagjesmensen in de rij staan. Na een tochtje van een 70 mile kom je dan aan in Kingman. Kingman, zie ik iedereen denken. Neeeeee niet die king(Elvis) maar het langste deel van de nu nog bestaande Route 66 ligt daar. 129 mile om precies te zijn. Dat is pas echt speciaal. We kende hem alleen van de, jawel, TV en nu kregen we de kans omdat een oplettende USAer ons er op attendeerde. Ik denk dat wij er over heen waren gereden alsof we op de weg naar Brada zaten???? Toch tof dat we dit stukje meegenomen hebben. Eigenlijk moest het wel want het lag precies op de route naar de GRAND CANYON !!!! Een van moedernatuurs grootste wonderen. Als je daar aankomt en dan je wagen wegzet en naar de South Rim loopt krijg je al kippevel op je rug. Man o Man wat een gigantisch gat ligt daar voor je. Niet met eem comp. te typen hoe mooi. Niet met een dig. cam. te schieten zo apart natuurwonder. Dan blijkt er op dit moment ergens aan de Oostkant een Canyonwalk geopend te zijn waar je voor in totaal 100 dollar, 25 meter boven de Canyon mag staan in een glazen doos. Neeeeeee, dan geef ons de kou en de wind langs de Rim maar die tot in je botten trekt. Besloten dat we de dag erop de South Rim gaan lopen. 12 Mile langs de diepste Canyon van de States met een temp. van ongeveer -3 C. In de nacht koelde het af tot - 10C, maar met behulp van ons kacheltje en de Full Hook up, was het heerlijk vertoeven naast de GC. Als er dan de aankomende 2 nachten ook nog wat sneeuw valt is het verhaal helemaal compleet. Marvelous, zeggen ze hier dan want de Amerikanen zijn echte kampeerders. Gewoon met het tentje in de sneeuw en -10 of het niets is???? Toppie, voor hun dan, hahaha. Wij houden ons kacheltje wel aan. Aan al het moois komt ook weer een eind omdat je door moet naar de volgende plaats die je de dag ervoor uitkiest? Zo gaat dat zonder planning lieve mensen. Er is niets leuker, voor ons dan om zo te reizen, te gek. Wij kiezen in dit geval voor een tocht naar de Salton Sea omdat dat bij het Joshua Tree park ligt waar we, voor onze Willie zijn verjaardag, speciaal een foto van een Joshua Tree willen maken ivm zijn muzikale voorkeur voor U2. Is allemaal in orde gekomen!!! Salton Sea is eigelijk een grote zwavelput waar al het afvalwater van de bergen inkomt. Eens het grootste zoutwater binnen-meer van de USA en geliefd bij alle kampeerders van die tijd. Nu nog slechts een tussenstop van miljoenen vogels voor een trek naar het warme zuiden. En daar kun je hele mooie foto's van maken. Dit resulteerde in een ingeving van ons Moke om eens een foto als aanzichtkaart te gebruiken. Vele van jullie hebben hem onder ogen gehad. Op de site staat hij ook nog. Twee springende gekken met op de achtergrond een ondergaande zon in een decor van alles wat maar vliegt. Nachtje verblijven en weer door naar San Diego. Volgens vele een stad die mooier is dan alle grote steden in de USA. Wij hebben de pech gehad dat we daar troubles kregen met onze motor omdat de Pedro volle speed de bergen opreed?? Naar de garage dan maar en een dag velies die we erg wilde gebruiken om de stad te verkennen. Het kan niet altijd goed gaan, niet dan. Onze beschermheer had een ATV dus moet je maar. Na 2 dagen dan eindelijk het Bilbapark ingelopen met tig musea's. Mocht je San Diego aandoen ga dan daar naartoe. Kijk en geniet van alles.
Tjaaaaaa en dan zit je nog maar 120 mile van Los Angeles af. Weer een grote stad aandoen of toch maar gaan genieten van de schitterende kustweg, Highway 1. Effe dan door de stad. Hollywood-bord in de bergen fotograferen, Rodeo Drive, Beverly Hills en even de verkeerde wijk in??? Vanuit de snelweg naar LA hebben we helaas geen enkele afslag kunnen nemen, en omdat onze RV in de stad niet geparkeerd mag worden EN omdat de parkeerplaatsen in Santa Monica niet mee wilde werken, gewoon gas gegeven en in Malibu een broodje gegeten. Nog wel onder het huis van Brad Pitt en Angelina Jolie die hier hevig onder vuur liggen ivm de adoptieziekte van Ange. Wij wilde ze nog een hart onder de riem steken maar helaas was de waakhond groter dan de voordeur, dus.....op naar de BIG SUR!!! 90 Mile langs de kust zonder grote gebouwen. Cliffen van 200 meter hoog waar onderaan de keiharde Pacific Ocean zijn intrede doet.............watertanden bij elk viewpoint waar we maar konden stoppen. Dan ligt er net van de weg af nog Hearst Castle wat gebouwt is op een bergtop en alle grote bouwkunst en Art bezit van Europa. Er hangen wandkleden(6x6mt) waarvan in het Louvre de imitaties hangen. Egyptische en italiaanse kunst, noem het maar op, de oude W.R.Hearst had het. Oja, dan is je volgende standplaats ook nog midden in de Redwoodbossen aan een riviertje. Was ik bijna vergeten, haha. Verder, verder, verder!!! Tijd te kort en we doen alleen maar California weten jullie nog????? Santa Cruz of trouwens nee, ik vergeet nog een leuk voorval. Op een van onze overnachtingen in Gaviota State Beach kwam er een meisje naar ons toe die tegenover ons stond. Aangezien het die week Springbreak was in de US gaan alle jongeren of naar Mexico of ze gaan kamperen. Micky, 19 jaar, kwam zich netjes voorstellen en zeggen dat ze die avond een partytje hadden met wat vrienden. OK Micky veel plezier. Muziekje aan, wat knabbeltjes, wat biertjes en de mensen kwamen binnendruppelen. 15 In totaal. Om 21.00 uur stonden ze al in het rijtje voor de Park Rangers om zich te indentificeren of ze wel 12 waren om bier te drinken. Muziek af en Peter en Monique gingen slapen om 22.30 uur. Rond 01.30 uur klinkt er buiten een hoop geschreeuw. Wat blijkt dat er een van de vriendjes verliefd was geworden op de moeder van een van de jongens. Dikke lip en een kapotte kop was het vervolg, wat ook inhield dat er iemand op het park de Rangers had gebeld die met 3 wagens het spulletje van het terrein gooide. Je moet je dan voorstellen dat wij er 10 meter vanaf staan en met een kopje chocolademelk het gebeuren van ongeveer 2 uur heerlijk hebben kunnen aanschouwen. Een story waar je zelf bij had moeten zijn, hahaha. Door naar Santa Cruz, het surfmekka van de USA met een heel leuk, mooi relaxed stadje. Inclusief een Boardwalk met de oudste rollercooster van Amerika. Genoten hebben we daar maar ja we hadden nog steeds niks van Yosemitepark gezien en waren weer bijna in San Francisco???? Wat nu. Op en neer naar YP was 700 mile en we wilde met een week voor de boeg dit toch echt niet missen......gassssssssen mee die hap dan. Na 2 dagen rijden kom je dan, zoals zovelen zeggen, het mooiste park van amerika in en plas je bijna in je broek van geluk als je daar dan de Breidaval waterval neer ziet komen, El Captain ziet staan en de Half Dome ziet liggen. Dan heb ik het niet eens over de andere drie watervallen die tot de hoogste ter aarde behoren en alle grote Redwoods en Seqouias waar je alle kachels op kunt laten branden?????? We kunnen er uren over praten maar als ik nu nog meer dan 15 minuten moet typen breek ik bij mijn nek af. Hier was ook de plek waar we voor de 2e keer een kampvuur hebben gemaakt. We kwamen er veel te laat achter hoe leuk en gezellig dit wel niet was, 4 tot 5 uur aan een vuurtje zitten en gewoon constant doorpraten. Dat na 25 jaar deed ons wel heel goed. We genieten nog steeds elke dag van alles wat we zien en meemaken, maar ook van elkaar. De laatste 2 nachten van onze tour hebben we op een schitterende plek in Oakland gestaan. Het Anthony Chabotpark met uitzicht op Castro Valley en in de verte de lichtjes van 'ons' San Francisco. Hier kwamen we een Nederlandse mevrouw tegen die een baan had als park ranger. Leuk gekletst en na 2 nachtjes heerlijk genoten te hebben, onze weg vervolgd naar de thuisbasis van onze lieve RV. Met tranen in onze ogen hebben we hem op de parkeerplaats achter moeten laten. Het was helemaal te gek om dit te doen en we verzekeren jullie dat als het niet zo verrekte duur was, we er nu nog 4 weken inzaten. Maar ja, aan alles komt een eind en zo zaten we weer in de metro naar SF. De Green Tortoise was onze honk om de reis verder te plannen. Zit ik daar op een avondje dronken te wezen, kom ik in gesprek met Ed. Een 47 jarige nederlander die al 8 jaar in Valencia woont en werkt met vrouw en 4 dochters. Hartstikke leuke 3 dagen mee gehad en zeker afgesproken dat we nog een keer naar Spanje komen. Hij heeft 5 weken de tijd om van London via SF, LA naar fiji, New Zeeland, Australie en Thailand te reizen. Natuurlijk wat tips meegegeven voor Thailand, maar hij was ook echt iemand die alles op hem af liet komen tijdens zijn reis, Toppie Ed keep on going in the free world!!! Lachen met die gast. Komen we zeker nog een keer tegen. Woensdag nog even een Baseball-game meegepikt waar we een minuutje stilte hebben gehouden voor de 33 slachtoffers op de Verginia Tech Universiteit, een groot drama in de US. En op de valreep de 738ste homerun van Barry Bonds gezien. Kan niet op in de US of A. Dezelfde avond een enkeltje Cancun Mexioco geboekt zonder hotel en hier zitten we dan. Het is 28C en het zonnetje bloeit weer. Gisteren besloten dat onze Robin van 3 tot 13 mei ons nog even bezoeken. We mogen ons echt nog eens gelukkig prijzen met onze keuze die we vorig jaar gemaakt hebben. Morgen vertrekken we naar Cozumel en gisteren hebik voor de eerste keer een beetje pech gehad. Mijn pinpas is in de ATM blijven zitten in Mexico-city. Even laten blokkeren en weer verder.
 
We zullen vandaag toch ook weer eens op de oude manier moeten afsluiten en we denken dat het haast niet Amerikaanser kan dan het altijd verlichtende: Ring of fire van Johnny Cash. Een ode aan onze kampvuurtjes op een koude avond vol met sterren.
 
Blijf ons volgen want we weten zelf weer niet, waar, hoe en wat????????
 
Knuffels en dikke XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX Pe en Mo