Tja, het ondenkbare is dan toch gebeurt in onze laatste etappe van onze reis. WE ZIJN BEROOFT.

Op klaarlichte dag om 4 uur s'middags in een overvolle straat achter het centrum van Havana. We liepen terug haar onze Casa en bij Mo werd van achteren het tasje van haar schouder gerukt. Ik als een gek er achteraan maar dat heeft de pret niet mogen drukken(meer details volgen volgende week op de site). Hulp van de politie die erbij stond te kijken, helaas???? Corruptie, tja????? Met ons gaat het goed maar het heeft ons aangegrepen omdat bijna al onze Cuba-foto's erop stonden. Zwaar klote dus. Alle foto's van de Casas Particulares waar we verbleven, bij alle echte Cubaanse families waar we met een zeer warm hard werden ontvangen. Goudeerlijke eenvoudige mensen waar we soms met tranen in onze ogen vertrokken.......... Onze schitterende foto's van Trinidad, Santa Clara en het prachtige Che Guevara museum/mausoleum dat in deze reis een grote emotie bij ons los maakte.
Wat moeten we ervan zeggen. Door 2 klootzakken is deze reis met een smet beeindigd. Niet dat we al naar huis komen, zeker niet!!!!!!! We laten ons niet uit het veld slaan, door niemand. Toch is het niet leuk en we willen zeker geen indruk van dit land geven dat het onveilig is want dat is het zeker niet.

Wrong time, wrong place. Dat is het en meer niet. Morgen gaan we weer ergens anders naartoe en zullen we proberen weer net zoveel lol te hebben als de afgelopen 10 maanden. Klinkt allemaal wel van, och wat maakt het uit maar zo is het niet hoor. We zijn wel wat gewend maar de emotie komt dan los en dat is ook niet erg.

O ja, de dingen in het tasje: Cuba Lonely Planetboek, portomonee met 3 pasjes en een creditcard, fotootjes van Robin, codes van mijn postbankrekening, adressen van jullie allemaal(dus pas op,haha) En zeker niet te vergeten Mo haar rode lippestift en potloodje(hier niet te krijgen dus ze is furieus) en een inlegkruisje. Helaas voor de boys had de Peer zijn poen in zijn zak, dus helaas pindakaas. De pasjes zijn  al geblokkeerd door papa van Tilborg die we helaas om 12 uur 's nacht uit zijn bed moesten bellen(THANKS AGAIN PAP). Omdat dat telefoongesprekje van enkele minuutjes al 20 euro kostte willen we aangeven dat communicatie hier een kapitaal kost en we zijn vanavond 2 1/2 uur bezig geweest om een computer te vinden??????? Het is op dit moment slecht weer en vallen alle verbindingen weg.

Vanaf volgende week weer een positief bericht vanuit Cuba en we blijven zeggen,

HASTA LA VISTA VICTORIA, SIEMPRE
LEVE DE VRIJHEID, ALTIJD

MET DE VRIENDELIJKE GROETJES VAN CHE GUEVARA.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX MO EN PE