DA LAT

...............voor de 2e keer proberen dan maar. Gisteren schreef ik mijn verslag in Da Lat. 2 Uurtjes later wilde ik het downloaden op de site en..... jawel, computerstoring!!!! Het computeren in Vietnam is een grote teleurstelling tot nu toe. Foto's komen niet aan, stroom valt uit en als je denkt nu gaat het lukken, stopt de computer ermee. Can not display this page is al vaak op mijn scherm gekomen. Nu doe ik het in etappe's en bij elke 15 zinnen save ik de pagina in de hoop dat het dan wel lukt.

Daar gaat ie dan. Maandag vertrokken met de bus naar het bergstadje Da Lat. Deze stad met 130.000 inwoners is een stad zoals ergens in Zwitserland. Het staat bekend om zijn perfecte klimaat en schone lucht. Overdag 24 C en s'avonds koel, 18 C. De laaste koning had hier niet voor niets zijn prachtige Art-Deco zomerpaleis wat wij met bewondering hebben bekeken omdat wij een groot fan zijn van deze stijl. Intrek genomen in het Tri Ky hotel(whats in a name??) wat geleid wordt door 3 jonge gasten die het ons zo aangenaam mogelijk hebben gemaakt. Op dag 2 de Country-side tour gedaan op hun verzoek, waar we zeker geen spijt van hebben gehad. s'Morgens naar 2 watervallen geweest waaronder een van de mooiste die we tot nu gezien hebben, de Pongourwaterfall. Een waterval van meer dan 100 meter breed en 50 meter hoog. Als je in het midden van de moesson komt dendert er een sloot water naar beneden waar je 10 kerncentrales mee kunt laten draaien. Nu op het einde van de moesson vonden wij hem al bewonderingswaardig. Wat een geweld kwam er vanaf. Hierna doorgereden naar de Minority Chicken Village. Het kippendorp word zo genoemd omdat elk gezin minimaal bestaat uit 8 personen!!!!

Na de lunch hebben we het Crazyhouse bezocht. Dit huis is gebouwd door de dochter van de laatste president en is een beetje in de stijl van Gaudi maar dan zonder keramiek. Het heeft kamers die verhuurt worden was het niet zo dat ze nog steeds aan het bouwen zijn. Begonnen in 1990 en het moet klaar zijn in 2010. Ben benieuwd??????? Na het zomerpaleis van  koning Bao Cou de berg op naar het meditatie-centrum dat alleen door de Vietnamezen gebruikt kan worden. Het einde van de dag afgesloten met een ritje in de kabelbaan die tot onze verbazing in perfecte staat was. Haast nieuw mag ik zeggen en door een bekend Zwitserse bedrijf geleverd en aanglegd was. De rit eindigde op een voor ons speciale berg. De Robinhill genoemd naar een Fransman die hier in de jaren 20 een hoop goeds voor de gemeenschap heeft gedaan. De fransen hebben hier op de architectuur zeker een grote invloed gehad getuigen alle prachtige gebouwen en bouwwerken in geheel Vietnam.

Nog even terug komen op de kabelbaan. In de landen in Azie hebben wij telkens het gevoel gehad dat duurzaamheid hier echt niet in een hoog vaandel staat. Het lijkt wel of alles, op een uitzondering na, hier gewoon gebouwd word en dan maar zien hoe lang we ermee doen. Je kunt het niet opnoemen of mensen laten het gewoon verslonzen. Echt Aziatisch denken wij!!!! Gisterenavond nog even gegeten in het V-cafe dat bekend staat om zijn grootmoeders eten. Heerlijke aardappel puree met boontjes en een varkeslapje. Moest gelijk aan mijn moedertje terug denken die dat ons ook voorschotelde op een koude winterdag. Als dessert bij een kopje cappucino en een stukje overheerlijke lemontaart. Wat kan een man toch gelukkig zijn met een kleinigheidje..........

Vandaag zijn we weer met de bus na een 9 uur durende tocht door het binnenland aangekomen in een stad die ons veel plezier doet, Saigon oftewel voor de Vietnamezen, Ho Chi Minh-city. Hier gaan we een tocht over de Mekong doen omdat dit het einde hiervan betekend. We hebben hem zien ontspringen in Noord Azie en zullen hem zien sterven in de Zuid Chineese zee in Vietnam. Het is de op 2 na grootste rivier ter wereld na de Yangtze(China) en de Amazone(Brazilie). Echter de Mekong gaat door 6 verschillende landen wat hem daarom uitzonderlijk maakt. Een prachtig afscheid van het wonderschone Vietnam waar we in 4 weken tijd een afstand van totaal 3200 kilometer hebben gedaan. Vandaag zijn we ook precies 2 maanden onderweg en we hebben al zoveel mooie dingen en mensen gezien....... Daar doe je het voor. Een reis die iedereen in zijn leven MOET maken vinden wij. Wij hopen dat iedereen er sterk over nadenkt om eens alles los te laten en eraan begint. Het klinkt heel makkelijk van hieruit, maar denk er alstublieft eens over na!!!!!!

Morgen hebben we een rustdag ingelast en vrijdag gaan we naar de Cu Chi tunnels die jullie allemaal wel kennen van de American-war(Vietnamees) of zoals de Amerikanen hem noemen de Vietnamoorlog. Deze is tot mijn verbazing niet gewonnen door de Amerikanen zoals wij alleen van de films weten maar door de Noord-Vietnamezen. De Amerikanen lieten het land in 1975 "gewoon" achter zodat de NV alle grote steden konden binnen fietsen, hahaha. Raar toch omdat hier te ontdekken???? Hamburgerhill, Platoon, Full Metal Jacket noem maar op, tja.........American propaganda zeggen ze heir en ze hebben volgens mij nog gelijk ook. Oliver Stone heeft de oorlog gewonnen maar President Johnson niet!!!

Laat ik voor de verandering eens met wat Franse invloeden afsluiten die je hier overal tegenkomt. Let op!!! Kommon sava, komsie komsie komsie komsa..........kammenber, bakketje, sjampion en natuurlijk het altijd niet te versmaden: patureeeeeeen das pas feeeeeeeen.

Goodnight from Saigon een stad zoals niet velen........

                                                               SAIGON-CITY

Hello my naam is Diy but my Englisch name is Tony. Zo worden we voorgesteld aan onze 6- jaar oude gids die ons vandaag begeleid naar de Cu Chi tunnels. Deze werden gebruikt door de Viet Cong soldaten vanaf de jaren 60 tot het vertrek van de Amerikanen in 1973. Hier zijn heel veel soldaten uit de USA gesneuveld omdat de VC zeer doordacht dit gebied beheersten. Een gangenstelsel van in totaal 250 km om de Yanks letterlijk en figuurlijk om de tuin te leiden. Gangen waar iemand met een Europees postuur een hernia van zou krijgen, vochtig en natuurlijk zeer donker. Deze waren gegraven in 3 verdiepingen, waar de VC zich schuil hield als de Amerikanen de boel maar weer eens plat bombardeerde met hun B52 vliegtuigen. Ook waar ze zich schuil hielden als de Amerikanen bovengronds naar hun zochten. Zij waren zo ingenieus met het bouwen van gangen en boobytraps dat de US soldaten totaal geen schijn van kans hadden. Deze oorlog om Saigon hadden ze ook nooit kunnen winnen. Ik denk zelfs dat ze de gehele oorlog nooit hadden kunnen winnen????? Er zijn hier zoveel mensen gesneuveld voor niets!!!!!! Van beide kanten. Over de naweeen zal ik niet eens praten als je alle misvormde en gehandicapten hier ziet lopen. Een woord zal ik nog gebruiken en dan stop ik met oorlogje spelen: AGENT ORANGE !!!

Toch heb ik het gedaan, met achteraf gezien een beetje spijt wat Mo me al van tevoren had gezegd. Ik heb met een AK 47 uit de Vietnamoorlog geschoten op een shooting-range. 10 Kogels mocht ik afvuren en nu ik dit typ zitten mijn oren nog steeds dicht. Voor 3 minuten een machtig gevoel, naderhand toch een beetje spijt denk ik. Ik heb altijd al een keer een echt vuurwapen willen afvuren en aangezien ik nooit in dienst heb gezeten( buiten de sociale dienst) was me dat ook nooit gelukt. Nu kreeg ik die kans en ik moet zeggen dat ik nog nooit zoveel power in mijn handen heb gehad. Game Over. Nooit meer voor mij. Mo had groot gelijk.

Saigon, Ho Chi Minh-city is een schitterende stad. Alles leeft dag en nacht en op elke hoek is wel wat te beleven. Een stad waar wij graag vertoeven al is het maar om vanaf een terrasje de mensen en dingen te bekijken. Heel de dag beweging en iedereen wil een centje verdien. Van de shoe-shineboy tot de masseur. Van de sigarettenverkoper tot de Cycloman. Van de boekenverkoopster tot de hatelijke Motorbikerijder. Vooral met de laatste hebben we moeite. Hier in Vietnam is het ons opgevallen dat de vrouwen echt aan de onderkant van de ladder zijn gezet door het manvolk. Je ziet ze al het zware en vuile werk doen. Van het vuil ophalen en dan bedoel ik ook echt "vuil ophalen en terplaatse selecteren" tot de specie maken en versjouwen in de bouw????? Echt waar. De mannen zitten heel de dag gehurkt naast hun motorbike thee en alcohol te zuipen en als er dan eens een toerist langs komt dan roepen ze een keer MOTORBIKE!!!!! Dit houdt in dat je voor veel te veel geld een keer de stad rond gereden word tot ze het beu zijn en het geld op gaan zuipen. Ik heb een gruwelijke hekel aan deze gasten en zou nooit, maar dan ook nooit gebruik van ze maken. Leeggangers, freeloaders en uitzuigers noem ik ze bij mezelf. Zal Mo niet leuk vinden maar ja, iemand moet het zeggen. Iedereen in Vietnam wil je wat verkopen en dat is ook niet erg maar soms word het teveel. Gisteren zaten we met een leuk stel uit Den Haag lekker wat te drinken op het terras van de Go 2 bar toen er voor de zoveelste keer een Zippoboy voorbij kwam om weer wat te proberen te slijten. Het gaat zo," Zippo sire" no zeg ik dan en dan komt het. Mariuhana, cocain, opium, heroine. Ik zeg dan meestal met een lach," no thanks, ik sla weer een dagje over als je het niet erg vind. Wij nemen het allemaal met een korreltje zout. Plotseling was de ober van de bar waar we zaten het beu een gaf hem een rechtse hoek op zijn kaak en schopte zijn kistje met Zippo's over de straat. JOOOOH vechten. De zippoboy droop af maar kwam later terug met een mes om de ober een lesje te leren. Gelukkig liep het af met een sisser maar voor het zelfde geld..........

Zoals jullie lezen vinden we Vietnam een mooier en gezelliger land dan Laos de mensen hier zijn zeer vriendelijk en de omgeving, vooral aan de kust en de countryside zijn voortreffelijk. Als we praten over de echt grote steden zoals Hanoi en Saigon zullen jullie wel begrijpen dat we het te gek vinden. Het land is op weg om een grote toeristische trekpleister te worden en dat zal zeker lukken met de gedrevenheid van de mensen. Wij zijn blij dat we er nu zijn wanr over 10, 15 jaar zal het waarschijnlijk net als Spanje zijn. Jammer voor ons maar wel goed voor de vele armen in dit land, of toch weer niet??? Wie zal het zeggen??? Wij doen morgen nog een city-tour en zondag gaan we eerst naar het Saigon Waterpark en daarna hoop ik naar een voetbalwedstrijd te gaan, Vietnam - Cameroen. Maandag vertrekken we naar Vung Tau voor een paar daagjes strand en daarna is ons visum op. 25 Oktober moeten we naar Cambodja. Ook wel leuk, niet dan!!!!!

Tot snel en veel liefs. Op zijn Vietnamees, Cam On !!!

Peter en MoniqueXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX